Birth By Cindy

Lotta

Cindy — Fri, 02 Jul 2021 11:56:00 +0000

Geboorte Lotta

- Een geplande thuisbevalling eindigend in het Wilhelmina Kinderziekenhuis -

In maart 2021 neemt Juultje contact met mij op. Ze is op zoek naar een geboortefotograaf voor de bevalling van hun eerste kindje. We plannen een afspraak in en na een hele leuke kennismaking is ook haar man helemaal overtuigd dat ze mij er graag bij willen hebben.

Het is de eerste keer dat ze gaat bevallen maar tijdens ons gesprek geeft ze aan dat haar moeder 3 keer erg vroeg bevallen is. Daardoor ben ik extra alert en hou ik met alles rekening. Omdat ik in juni zelf met vakantie ben krijgen ze dan ook de contactgevens van mijn backup collega voor ik vertrek.

Op woensdag 30 juni komen wij thuis van vakantie en ga ik direct in stand-by modus. Mijn tas had ik voor de vakantie al helemaal klaar gemaakt, dus het is een kwestie van even alles nalopen voor ik met een gerust hart naar bed kan. Ik heb ergens een voorgevoel dat alles wel eens snel zou kunnen gaan en heb dan ook al opvang voor de kinderen voor de rest van de week geregeld.

Het is donderdag 1 juli 23:19, wanneer ik een appje van Nils krijg. De vliezen zijn gebroken! ‘Ja hoor, ik wist het!’ is het eerste wat ik tegen mijn vriend zeg. Juultje heeft nog geen weeën en gelukkig was het vruchtwater helder, dus we mogen het nog even afwachten. ‘Ze zeggen dat we moeten gaan slapen’ appt Nils lacherig, ‘dat gaat natuurlijk niet lukken!’. We spreken af dat we toch allemaal wat slaap gaan pakken en zodra er iets veranderd dat ze me bellen.

De volgende ochtend om tien over 6 krijg ik weer een appje, de weeën zijn al goed op gang gekomen en de verloskundige is onderweg. Juultje zit inmiddels op 3 cm dus we hebben nog wel even. De verloskundige vertrekt weer en zou rond 10 uur terugkomen. We besluiten dat ik dat nog even afwacht. Dat komt goed uit want die middag gaan mijn eigen kids uit logeren en nu kan ik zelf nog snel even de koffer voor de logeerpartij inpakken terwijl de oppas, die er inmiddels is, voor de kids zorgt.

Om iets over half negen krijg ik een berichtje dat de weeën erger beginnen te worden en dat ze de verloskundige weer gaan bellen. Ik besluit het niet langer af te wachten en ga mijn spullen pakken, ik moet immers ook nog een half uur rijden.

Eenmaal aangekomen heeft Juultje al bijna 5 cm ontsluiting en zit ze vol in de weeën. Ze vangt ze op bed op en gaat onder de douche. De verloskundige gaat nog even een huisbezoek doen en ik maak af en toe foto’s en geef ze ook wat ruimte om in haar bubbel te zijn. Als tegen het middag uur de verloskundige weer terug is, is de ontsluiting ook ver gevorderd. Begin van de middag zit ze dan ook al op volledige ontsluiting, maar de persweeën zetten echter niet goed door. Diverse houdingen mogen helaas ook niet baten, en hoe hard mama ook werkt, het lijkt niet goed op gang te komen.

Omdat de weeën nu zelfs gewoon afnemen wordt er tegen half vier dan ook besloten om de ambulance te bellen en naar het ziekenhuis te gaan. De energie raakt op en ze moet nog even, dus er is baat bij wat extra hulp.

De ambulance komt een kwartiertje later aan en er wordt koers gezet richting het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Juultje en Nils worden op een bevalkamer geïnstalleerd en ook ik voeg me weer bij het gezelschap. Er wordt in overleg besloten om met wee opwekkers te starten. Het is inmiddels na vijven en gelukkig doet de medicatie zijn werk want tegen 6 uur kan Juultje echt gaan persen. Maar ook nu lijkt ze niet ver te komen. Het lijkt erop dat de kleine de bocht door het geboortekanaal niet goed doorkomt door een slechte ligging en telkens terugzakt. De gynaecoloog komt er bij en in overleg met mama en papa wordt er besloten dat het nodig is om de vacuümpomp te gebruiken. De pomp wordt geplaatst en met succes, want binnen enkele minuten wordt er, om 18:42, een prachtig meisje geboren, Lotta!

Wat een opluchting! Mama kon bijna niet meer, maar nu is ze er dan toch eindelijk. Uiteraard heeft de pomp een bult op het hoofdje achtergelaten, maar daar is ze zeker niet minder mooi door. Wel zorgt het er helaas voor dat Lotta een flinke hoofdpijn heeft gekregen dus ze is erg huilerig en niet helemaal happy met wat er zojuist allemaal gebeurd is. Lotta blijft fijn zo veel mogelijk bij mama liggen en krijgt wat pijnstilling.

De placenta volgt vrij snel op de bevalling en komt gelukkig een stuk makkelijker. Juultje wilde graag een halve lotus bevalling en een foto, dus ze wachten nog even met doorknippen van de navelstreng. Er wordt eerst even gekeken of Lotta wil drinken, maar ze is erg onrustig en unhappy met de hoofdpijn en heeft helemaal geen zin in drinken. We nemen even heel kort de tijd om een foto van Lotta met haar navelstreng en placenta vast te leggen, maar dan moet het arme meisje echt weer direct terug bij mama waar ze gelukkig vrij snel rustig wordt.

Uiteindelijk komt de kinderarts nog even naar Lotta kijken, maar ze kan gelukkig niks afwijkends ontdekken. Omdat ze wel nog even een nachtje moeten blijven verhuizen ze met z’n drietjes naar een kraamkamer waar ze wat meer ruimte hebben en een bed voor papa. Ik verhuis mee zodat ik daar nog even het aankleden door papa kan vastleggen.

Daarna is het voor mij ook tijd om te gaan. Het is inmiddels 10 uur ’s avonds en iedereen heeft een lange dag gehad. Mama en Lotta zijn toe aan rust en ik heb een camera vol met prachtige foto’s die ik snel thuis veilig ga stellen.

De volgende ochtend is Lotta helemaal goedgekeurd en mochten mama, papa en Lotta heerlijk naar huis. Op naar een leven met z’n drietjes!

Ben jij ook op zoek naar een geboortefotograaf in de regio Amersfoort, Utrecht of Amsterdam en spreekt mijn werk je aan? Neem dan vooral eens contact op om een vrijblijvende kennismaking in te plannen! Wie weet kan ik ook voor jullie een prachtig geboorteverhaal vastleggen!

Het bericht Lotta verscheen eerst op Birth By Cindy.

Jill

Cindy — Thu, 18 Feb 2021 08:32:00 +0000

Geboorte Jill

- Een super snelle thuisbevalling naast het bad -

Het is begin februari en alles is rustig. Xandra heeft gelukkig weinig klachten dus we wachten allemaal geduldig af. De weerberichten voorspellen een heuse sneeuwstorm, dus we hebben even contact want met een pak sneeuw moeten we toch rekening houden met een iets langere reistijd. Gelukkig wonen ze niet ver weg, maar toch. Het pak sneeuw komt maar alles blijft gelukkig rustig.
Een ruime week later zet de dooi goed in en de sneeuw verdwijnt, wel zo fijn, laat de kleine nu maar komen!

Nog een kleine week later krijg ik een appje in de ochtend. Xandra heeft een onrustige nacht gehad en zo’n beetje elk kwartier voorweeën. Uiteraard zegt dat niets want dit kan ook weer wegzakken, maar toch check ik alles nog even een keer dubbel. Ergens zegt mijn gevoel dat dit wel degelijk iets betekent en we vandaag een baby gaan zien.

Ik ben thuis aan het werk en om kwart over drie krijg ik een berichtje dat de weeën vaker komen nu en dat de verloskundige onderweg is om te checken. Mijn werk rond ik af want ik vermoed dat ik zo de deur uit ga. En ja hoor, nog geen kwartier na het laatste appie wordt ik gebeld door Jan, de man van Xandra. Of ik direct wil komen want het lijkt erg snel te gaan. Gelukkig wonen ze niet ver weg en stond ik al met mijn jas en tas in mijn handen. Ik hol de deur uit en eenmaal in de auto bel ik naar mijn eigen wederhelft om te melden dat ik weg ben en dat hij de kinderen uit de opvang moet halen einde dag.

Een kleine 20 minuten later ben ik gearriveerd en tref ik Xandra op haar knieën over een geboortebal gebogen aan in de woonkamer. Jan verlaat haar zijde niet en het lijkt er op dat ze al erg ver is. De verloskundige is het bad nog aan het vullen maar ter vergeefs. Want nog geen 20 minuten na mijn binnenkomst bevalt Xandra in de woonkamer van een prachtig meisje: Jill!

Omdat het deels gevulde bevalbad de halve woonkamer in beslag neemt twijfel ik even of ik er dwars doorheen moet, maar gelukkig lukt het me om me, met droge voeten, er langs te wurmen en een mooie shot van mama en baby te krijgen.

Met wat hulp kan Xandra op de bank plaats nemen waar de navelstreng wordt doorgeknipt en de placenta nog volgt. Jill doet het super en kan meteen drinken bij mama. Wat kijkt ze meteen wijs de wereld in, prachtig!

Korte tijd later verplaatsen mama en Jill naar boven. We gaan allemaal mee, Xandra moet nog gehecht worden, en de beurt is aan papa om even te knuffelen met zijn dochter. Daarna kan de verloskundige Jill onderwerpen aan alle testjes: reflexen, hoofdomtrek, gewicht etc. Wanneer ze helemaal goedgekeurd is mag Jan haar aankleden.

Dan hoor ik dat opa en oma onderweg zijn met Ivy, het grotere zusje. Omdat de bevalling zo ontzettend snel is gegaan en ik er nog helemaal niet zo lang ben, besluit ik te blijven en de ontmoeting van de 2 zusjes vast te leggen voor ze.

Het is een prachtig moment! Ivy is ontzettend blij met haar zusje en wil haar graag vasthouden. De rol van oudere zus is haar op het lijf geschreven en ze checkt al meteen of Jill bij haar in bed mag en of dat ze misschien honger heeft en ‘een broodje wil eten’.

Zo fijn om te zien dit, wat een prachtige afsluiting van een mooie dag!

Ik keer huiswaarts waar ik direct alle foto’s inlaad, kaartjes weer leeg en de batterijen weer oplaad. Want ik sta nog steeds stand-by voor een andere mama-to-be, Wie weet wat er vannacht gebeurd…. Maar voor nu is de wereld een prachtig meisje rijker!

Ben jij ook op zoek naar een geboortefotograaf in de regio Amersfoort, Utrecht of Amsterdam en spreekt mijn werk je aan? Neem dan vooral eens contact op om een vrijblijvende kennismaking in te plannen! Wie weet kan ik ook voor jullie een prachtig geboorteverhaal vastleggen!

Het bericht Jill verscheen eerst op Birth By Cindy.

Teddy

Cindy — Wed, 06 Jan 2021 15:06:16 +0000

Geboorte Teddy

- Een bevalling in het Meander Medisch Centrum in Amersfoort -

Al een paar weken hebben we contact via Whatsapp. Carolina heeft een hoge bloeddruk en is al een paar keer door de verloskundige naar het ziekenhuis doorgestuurd voor extra checks. Gelukkig blijkt iedere keer dat de testen in orde zijn en mag ze weer terug onder controle van de verloskundige.

Door de extra strenge lockdown maatregelen mag ik er, ook bij de thuisbevalling, niet zo maar bij zijn maar moet ik een sneltest doen van de verloskundige. We gaan op zoek naar een oplossing en bestellen uiteindelijk een thuistest zodat ik op ieder gewenst moment, snel de test kan doen en toch op tijd bij de bevalling kan zijn.

Kerst komt en gaat, en ook met Oud en Nieuw blijft het rustig. Wel worden we weer heen en weer geslingerd tussen verloskundige en ziekenhuis door wederom een hoge bloeddruk. Op maandag 4 januari, 6 dagen na de uitgerekende datum, komt dan ook het gevreesde oordeel: de bloeddruk is te hoog, en het is niet meer verantwoord om thuis te bevallen. Er komt een behandelplan en Carolina zal ingeleid worden. Het is een verdrietige situatie omdat ze niet de geplande badbevalling kan hebben die ze voor ogen had, en ik de bevalling ook niet meer voor ze vast mag leggen helaas.

Maar gezondheid gaat voor en we spreken af te bellen om te kijken wat we kunnen doen. Het blijkt dat ze zelf geen camera hebben maar alleen telefoons om foto’s te maken, dus we spreken af dat ik een (relatief zeer goede) compactcamera van mij ter beschikking stel en de foto’s dan ook zal bewerken. We spreken wat tips en tricks door en ik maak de camera klaar met 2 vaste voorinstellingen voor verschillende situaties en een kleine tutorial erbij om zo goed mogelijk alles vast te leggen. De volgende ochtend komen ze, onderweg naar het ziekenhuis, de camera ophalen. Net voor er aangebeld wordt bedenk ik me ineens wat de instelling zou moeten zijn mocht het een keizersnede worden, je weet immers maar nooit, en ik krabbel het er nog snel bij op de handleiding.

Na 2 dagen inleiding met ballon wordt Carolina op woensdag 6 januari opgenomen, de vliezen worden gebroken en wee opwekkers toegediend. Het is een lange dag en ik heb tussendoor af en toe contact met Michael omdat ik, zodra de kleine geboren is en ze naar huis mogen, ook kom om de homecoming vast te leggen. Uiteraard loopt het anders en is er, na een lange dag en heftige bevalling besloten tot een keizersnede. Om 19:07 is er een prachtig meisje geboren: Teddy! Iets na 21:00 uur belt Michael me vol trots om me op de hoogte te stellen.

Wat een fijn nieuws! Maar…. Dit betekent dat ze voorlopig nog niet naar huis gaan. We houden gedurende de dagen erna contact en uiteindelijk mogen ze op zaterdagochtend naar huis. Ik sta klaar en verwelkom ze thuis na een slopende week. We maken foto’s en terwijl de kraamzorg komt en Carolina, Michael en Teddy zich thuis installeren leg ik alles vast en maak ik mooie foto’s van een prachtig meisje. Welkom thuis lieve Teddy!

Ben jij ook op zoek naar een geboortefotograaf in de regio Amersfoort, Utrecht of Amsterdam en spreekt mijn werk je aan? Neem dan vooral eens contact op om een vrijblijvende kennismaking in te plannen! Wie weet kan ik ook voor jullie een prachtig geboorteverhaal vastleggen!

Het bericht Teddy verscheen eerst op Birth By Cindy.

Lian

Cindy — Thu, 17 Dec 2020 11:28:00 +0000

Geboorte Lian

- Een bevalling in het Diakonessenhuis in Utrecht -

Het is woensdagavond 16 december en ik sta op het punt om naar bed te gaan als ik een appje krijg dat Amber al sinds half zeven vanavond elke 8 à 9 minuten weeën heeft. Aangezien ze echt al een ruime week flinke voorweeën heeft gehad hopen we dat het nu door gaat zetten maar de verloskundige geeft aan dat het ook zo maar af kan zwakken. En dus gaan we allemaal nog even proberen te slapen.

Om 02:06 krijg ik een appje van Maurice dat Amber inmiddels iedere 5 minuten weeën heeft en dat de ze inmiddels 3cm ontsluiting heeft. De verloskundige is net weer vertrokken en komt over 4 uur weer langs. Ok, we wachten dus nog even verder af, en ik draai me nog eventjes om in bed.
Om 4 uur ’s nachts wordt onze oudste wakker en weigert nog in zijn eigen bed te gaan slapen. Ja hoor, mama ligt toch wakker, dus kom er maar bij….

Tien over 6 krijg ik een berichtje dat de verloskundige er is en dat ze inmiddels op 5 cm ontsluiting zit. Het duurt best lang en Amber heeft het heel zwaar. Helaas is het Meander Medisch Centrum in Amersfoort helemaal vol en besluiten ze dus om toch thuis te blijven.
De verloskundige wil het even aankijken en ik besluit vast op te staan en te gaan douchen. Het gaat niet erg snel, dus ik hoef er nog niet naar toe, maar slapen doe ik toch niet meer. Ik sta op en ga meteen checken wie de kids vandaag kunnen opvangen en ik check hun tasjes nog even die al klaar stonden.

Rond 8 uur besluiten we dan toch dat het tijd is voor mij om te komen. Ze wonen om de hoek dus ik ben er met 10 minuutjes. De verloskundige doet open en ik krijg een update van de situatie. Boven aangekomen ligt Amber op bed, half verscholen onder een voedingskussen en de dekens en staat Maurice haar, zittend aan het bed, bij iedere wee bij. Ze heeft het zwaar, dat hoor je meteen. Het duurt ook al uren inmiddels en, na een controle, blijkt dat de kleine ook nog niet helemaal goed ligt. De opties worden besproken. Het Meander is nog steeds vol, dus dan toch maar checken met de andere ziekenhuizen in de omgeving. Ondertussen gaat Amber onder de douche om de weeën daar verder op te vangen met warm water op haar rug.

De verloskundige komt een paar minuutjes later terug boven met het verlossende nieuws; het Diakonessenhuis in Utrecht heeft plek. Door de hele corona lockdown is de consequentie hiervan helaas wel dat zowel de verloskundige als ik, als geboortefotograaf, helaas niet mee mogen. Maar de pijn is te groot en het duurt al te lang, dus de beslissing wordt genomen, ze gaan! Snel wat kleding bij elkaar zoeken, de tas stond klaar, en samen de auto in.

In de loop van de dag hebben Maurice en ik contact. Amber kan echt even bijkomen door de pijnstilling en het gaat goed. Om 17:49 krijg ik het verlossende woord binnen ‘Hij is er!!!’. Een prachtig mooi en gezond jongetje is geboren, Lian. Ik heb het moeten missen, maar het belangrijkste is dat alles goed is met mama en zoon!

We spreken af dat ze me op de hoogte houden wanneer ze naar huis mogen en ik dan direct kom voor een homecoming sessie. Lian moet nog op temperatuur komen, dus ze blijven nog even maar om 20:00 uur mogen ze dan eindelijk naar huis!
We komen tegelijk aan en bij binnenkomst blijken de ouders van Amber ze al popelend binnen op te staan wachten; wat een ontvangst! Iedereen vliegt elkaar in de armen en Lian is het stralende (en slapende) middelpunt van de belangstelling.
Ik maak foto’s van al het bewonderen en knuffelen en leg de emoties bij iedereen vast.

Dan is het tijd voor mij om te gaan. Het is een lange dag geweest voor de nieuwbakken ouders en het wordt tijd voor rust. Binnenkort hebben we nog een newbornshoot, dus dan kunnen we meer bewust dingen vastleggen, maar voor nu is het mooi geweest en zeg ik gedag. Dag en tot snel kleine Lian!

Sidenote – de ouders hebben te kennen gegeven niet te veel foto’s te willen delen vooralsnog, dus vandaar het beperkte aantal foto’s bij deze blog.

Ben jij ook op zoek naar een geboortefotograaf in de regio Amersfoort, Utrecht of Amsterdam en spreekt mijn werk je aan? Neem dan vooral eens contact op om een vrijblijvende kennismaking in te plannen! Wie weet kan ik ook voor jullie een prachtig geboorteverhaal vastleggen!

Het bericht Lian verscheen eerst op Birth By Cindy.

Lex

Cindy — Sat, 25 Jul 2020 12:09:00 +0000

Geboorte Lex

- Een turbulente bevalling in het Meander Medisch Centrum te Amersfoort -

Om iets voor half één in de middag krijg ik een appje; ‘Geloof dat ik nu toch wat gerommel voel…’ Ze is inmiddels precies een week over tijd en we wachten allemaal al dagen in spanning af. Maar nu lijkt het dan zo ver te zijn! Schoonmama wordt al opgetrommeld om te komen voor de andere kinderen en ik ga dus ook maar eens mijn vriend appen dat hij die middag maar thuis moet zijn.

Gedurende de middag houden we contact en de weeën blijven komen, hetzij nog steeds erg onregelmatig. Eind van de middag is er nog weinig verandering, en we besluiten om maar iets makkelijks te eten met de kinderen, zodat we dat in ieder geval gehad hebben.

De weeën beginnen inmiddels wat sneller te komen hoor ik, maar ik heb nog even dus ik kan nog mooi de kleine thuis op bed leggen. Om iets voor achten krijg ik het bericht: ‘wij gaan richting het ziekenhuis!’. Yes, daar gaan we! Uiteraard staat alles al lang klaar (lees: al weken), maar op de een of andere manier ga ik, als ik zo aan het wachten ben, altijd voor de honderdste keer alles nog een keertje na. Uiteraard zit alles er in, dus de tas wordt bij de deur gezet, nog even een banaantje erbij, want je weet maar nooit hoe lang het duurt, en dan is het op het puntje van de bank afwachten.

Nadat ze geïnstalleerd zijn in een kamer wordt er een hartfilmpje gemaakt en de ontsluiting gecheckt: 5-6 cm. Yes! Dat is mijn cue, tijd om in de auto te stappen! Ik app dat ik er aan kom en nog geen kwartier later loop ik het Meander Medisch Centrum in Amersfoort binnen.

De weeën komen nu met grote regelmaat en beginnen aardig pittig te worden, maar er kan nog gelachen worden, dus we hebben nog even de tijd.

Tegen 22:00 wordt er nog even hartje geluisterd en de ontsluiting gecheckt. Het blijkt erg snel te gaan en de verloskundige wordt gebeld. Er is volledige ontsluiting dus mama mag gaan persen. Na een paar minuten komt er een hoofdje te voorschijn met een enorme bos prachtig haar! Helaas lijkt het op dat moment niet helemaal goed te gaan en wordt er alarm geslagen. De kleine zit met een schouder vast in het geboortekanaal. Mama moet zich direct omdraaien op bed en op haar knieën komen zitten. Ondertussen komt er binnen enkele seconden een team binnen gehold van een gynaecoloog, kinderarts en divers ander medisch personeel, gaan de lampen aan en lijkt het allemaal even erg kritisch te worden. Gelukkig lukt het de verloskundige om de baby los te krijgen. Door de druk van het geboortekanaal is de kleine man even helemaal van slag en ziet hij erg blauw. Hij wordt meteen meegenomen door de kinderarts, het mondje wordt leeg maakt en ze masseert de kleine ‘wakker’. Na een minuut, wat voor de hele kamer als een oorverdovend lange stilte voelde, kwam daar dan eindelijk het eerste huiltje! De opluchting is op het gezicht van papa en mama te lezen en ikzelf sta ook even te trillen op mijn benen van opluchting. De ontlading is groot en iedereen is blij!

Papa mag als eerste zijn zoon bij de kinderarts komen bewonderen. De navelstreng was al direct bij de geboorte doorgeknipt om de kleine man mee te kunnen nemen, maar er zit nog een groot gedeelte aan. De eer is aan papa om dat er af te knippen.

Ik maak een hoop fijne foto’s van de vers geboren Lex, terwijl hij ondertussen heerlijk bij zijn mama op de borst ligt. Als de nachtdienst arriveert mag hij gewogen en aangekleed worden en terwijl papa dit doet, leg ik ook dit allemaal vast.

Dan is het tijd voor mij om te gaan. Het is inmiddels na enen ’s nachts en ik ga mijn bedje opzoeken. Mama, papa en Lex blijven de nacht nog even daar en komen uiteindelijk de volgende ochtend thuis, waar de 2 oudere zussen van Lex vol verwachting op hen wachten. Heerlijk genieten met zijn vijfjes nu!

Ben jij ook op zoek naar een geboortefotograaf in de regio Amersfoort, Utrecht of Amsterdam en spreekt mijn werk je aan? Neem dan vooral eens contact op om een vrijblijvende kennismaking in te plannen! Wie weet kan ik ook voor jullie een prachtig geboorteverhaal vastleggen!

Het bericht Lex verscheen eerst op Birth By Cindy.